تصويرى نمايان و واقعى از دنيا و تنبيه به سراى جاودان به‌عنوان مقصد اصلى ، و همچنين وارد شدن در ميدان جنگ و بيان مترقىترين تاكتيك‌هاى جنگى و رموز عمليات‌هاى شبانه و روزانهء نظامى و تبليغات جنگى و نيز ورود در مسائل عبادى و بيان جاذب‌ترين توصيفات ربّ جليل و خاضع‌ترين شيوه‌هاى عبادت و اهداء خاشعانه‌ترين كلمات به درگاه حىّ در تعليماتش به « كميل بن زياد » و مناجات صبحگاهانش و . . . و در نهايت ورود به عرصهء سياست ، ميدانى كه پهلوانان تنومند را به خاك مذلّت نشانده و چهره‌هاى درخشان را روسياه تاريخ نموده‌است و باقىماندن بر زندگى زاهدانه پيشينش ، بلكه زاهدتر از گذشته در دوران حكومت و بيان مدرن‌ترين و كارآمدترين قوانين ، و به هم كوفتن تبعيض و فساد ادارى حاصل از حدود بيست سال حكومتهاى پيشين و ايجاد اصلاحاتى نوين مطابق قرآن و سنّت و . . . اينها و چون اينها باعث شده‌است كه « على » نه مولاى شيعيان و اميرمؤمنان و آقاى مسلمانان بلكه مقتداى همه در بند شدگان ، اسوهء همهء رنج كشيدگان و سرور همه آزادگان عالم باشد . همين است كه او هرگز مختص به مكانى و يا زمانى محدود نبوده ، او مىدرخشد تا جهان باقى است و انوار هدايتش در كنار قرآن و سنّت نبوى در هميشه تاريخ ، مصباح رهروان خواهد بود . بىترديد آنان كه مىخواهند على را بشناسند ، بايد به سخنان او و نيز ياران واقعى وى چون عمارياسر ، مالك اشتر ، ابوهيثم ، ابن عباس ، ابن تيهان ، عمر بن حمق ، خزيمة بن ثابت و . . . چشم بدوزند . آنان كه هركدام صفحات زرّينى از تاريخ را به نام خود ثبت نموده‌اند ، نه آنان كه . . . . به راستى « نهج‌البلاغه » كه تنها گوشه‌اى از بيانات ارزشمند آن حكيم فرزانه ، و آن